Zakazany owoc
Dostałam owoc miłości...
Podarowali mi go...
Rzucając...
Tak mimochodem
Tak jak...
Rzuca się słowa na wiatr...
Pielęgnowałam go...
Kilka wyszeptanych słów,
Uścisków dłoni...
Na powitanie i pożegnanie.
Lecz przyszedł nagle...
Jak w złym śnie
Brutalnie wydarł owoc z mych rąk.
Rozdzielił go na pół,
Ręce mu nie zadrżały!
Swą część wyrzucił.
Leży gdzieś...
W szczerym polu?
Na dnie morza?
U zbocza góry?
Tam gdzie pomknęła wraz z wiatrem.
Taka...
piękna, dojrzała soczysta...
Drugą dał mi..
NIE MOGĘ JEJ PRZEŁKNĄĆ!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
OWOC
Pozostałe wiersze autora:
* * * [płomyka blask] (Balas Sylwia)
Manifest Mój (Balas Sylwia)
powód (Balas Sylwia)
To pojzaż sentymentalny 04 (Balas Sylwia)
Zakazany owoc (Balas Sylwia)
Warto zerknąć również na te rzeczy: Dobry nastrój w zaciszu domowym zagwarantują Ci pachnące świece . Nic tak nie poprawia atmosfery i nie łagodzi obyczajów jak subtetny zapach aromatycznych świec.
Moje włosy polubiły profesjonalny krem do włosów . Tylko on jest w stanie wygładzić nieposłuszne włosy. Stosuję go zawsze na końcu stylizacji, ale przed użyciem suszarki.
|
