Kamyk równy samotności
Takie ze mnie słabe i marne stworzenie,
Mające tylko w ziemi, swojego życia korzenie.
Tak sam, milczący pośród innych kamieni,
Myślałem, że moje życie się kiedyś zmieni.
Zrozumiałbym, czego zrozumieć nigdy nie mogłem,
Dlaczego ja sam otoczony kamiennym kołem,
Byłem, Istniałem, Żyłem.
Przez wiele lat będąc na tym miejscu - nienaruszony,
Przez wiele trudów mego życia - byłem trapiony.
Przez wiele dni, gdy wokół nic się nie działo,
To tylko tyle co w mej pamięci pozostało.
Zupełna pustka, samotność niemająca końca,
Brak siły i tchu, by móc dotrzeć do krańca,
Bycia, Istnienia, Życia.
Lecz teraz wiem co jest dla mnie ważne,
By być doskonałym...
... i nic poza tym.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
kamyk, kamień, samotny, samotność, życie, byt, istnienie, doskonałość, doskonały, radość, siła, silny, Mateusz, Barniak
Pozostałe wiersze autora:
Błysk (Barniak Mateusz)
Dzisiejsza postać rzeczy (Barniak Mateusz)
Kamyk równy samotności (Barniak Mateusz)
Moje sprawy (Barniak Mateusz)
Patrzę i widzę (Barniak Mateusz)
Zupełny brak (Barniak Mateusz)
Warto zerknąć również na te rzeczy: przynajmniej raz w tygodniu stosuję profesjonalne maski do włosów . Włosy odwdzięczają się połyskiem i zdrowiem, a ja zbieram moc komplementów.
Rzadko używam kosmetyków typu spray modelujący do włosów , ale zawsze wybieram produkty sprawdzone i dobrych marek. Sklep kobiecy eStyl oferuje całą gamę środków do stylingu włosów.
|
